zondag 27 juli 2014

Een 4-jarige prinses (of: de inhoud van het koffertje)

De inhoud van dit koffertje hadden jullie nog te goed!

Vraag een bijna 4-jarig meisje wat ze graag zou hebben voor haar verjaardag en de kans is groot dat in het antwoord de woorden 'roze' en 'prinses' voorkomen.  Dus het Knippie Verkleedboek werd nog eens bovengehaald, een blinkend stofje werd aangeschaft en ik kon eraan beginnen.

Het 'kleed' bestaat uit twee delen, een bovenstukje dat sluit met velcro en een rok met een elastiek. Ze kan alles dus relatief gemakkelijk zelf (of met de assisentie van de zus) aantrekken. 
Verder is het maken toch niet zo vlotjes verlopen, want:
- de naderende deadline (haar verjaardag dus), uitstelgedrag en een toch wel ambetant wegkruipend stofje hebben van dit projectje niet mijn meest nauwkeurige werkje tot nu toe gemaakt (geen detailfoto's dus ;-)).
- ik ben ondertussen de fotohandleidingen van medeblogsters (en de Ottobre) gewoon, dus het was even wennen aan de (beperktere) knippie-uitleg. Maar ik ben verwend, ik weet het...
- onze jongste heeft blijkbaar korte beentjes (rara, van wie zou ze dat hebben ;-)), er mocht nog een heel stuk van de rok af
- de kraag is eigenlijk twee keer zo breed dan op dit model, maar dat 'kriebelt te veel in mijn nek, mama', dus ze werd er na een pasbeurt afgehaald, in tweeën geknipt en er opnieuw terug aangezet
- en ja, die blauwe lintjes, die moeten er allemaal apart aangenaaid worden.

Dus ik heb bij het naaien mezelf er een paar keer aan moeten herinneren dat het een verkleedkleed is en geen prom dress.  En dat het dus niet zo erg is als die afwerkingsgraad niet helemaal volgens het boekje is.  Ze hoeft het toch niet aan te doen buitenshuis.  Tenzij met carnaval volgend jaar.  Als het dan nog 'draagbaar' is.



En was ze content, hoor ik jullie denken.  Wat had je gedacht ;-)?  Tuurlijk! Stralende blinkende oogjes, ze ging assorti-hakskes zoeken en ze smeekte voor wat lippenstift.  Om daarna een half uur voor de spiegel te blijven draaien! En de mama, die was efkens aan het *wegsmelten*.  Het was het allemaal waard :-).

zondag 13 juli 2014

Een verrassing voor een 94-jarige oftewel een 'rollatormandje'

De schoon-(over)grootmoeder (94 ondertussen!) wil ons altijd zo veel mogelijk verwennen als we op bezoek komen (met zoet lekkers, uiteraard ;-)). Omdat ze nooit iets nodig heeft, maar we haar toch eens wilden verrassen, maakte ik een rollatormandje.  Maten werden stiekem opgemeten en een exemplaar werd in elkaar gebricoleerd.  Omkeerbaar. Zonder patroon. Tornmesje binnen handbereik dus... Maar uiteindelijk hebben we wat we wilden: een omkeerbaar rollatormandje!

Hier vond ik inspiratie.

De stofjes komen van de ikea en zijn restjes.







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...